(NETFLIX ขอเสนอ)
(ข้อความภาษาสเปนเป็นสีขาว
[ ข้อความภาษามิกซ์เท็กอยู่ในวงเล็บ ] ข้อความภาษาอื่นจะไม่อยู่ในคำบรรยาย)
อาบน้ำหน่อยนะ บอร์รัส
- [ มานิต้า มานิต้า ] - [ ว่าไง ]
- [ เกือบบ่ายโมงแล้วนะ ] - [ กำลังไปแล้ว ]
- [ กุญแจฉันล่ะ มานิต้า ] - [ อยู่ตรงนั้นไง ]
- [ ฉันไปนะ ] - [ ดูแลตัวเองด้วย ]
บอร์รัส อยู่นิ่งๆ
- อย่าให้มันหลุดออกไปนะคะ - สวัสดี บอร์รัส
[ มานิต้า มานิต้า เฟร์มินโทรมาแน่ะ ]
พูดอะไรน่ะ
- [ ไปให้พ้นเลย ] - [ โอเค แต่ฉันอยากรู้นี่ ]
- คุณพูดอะไรน่ะ - ขึ้นไปข้างบนเถอะค่ะ
เลิกพูดแบบนั้นซะที
ไปสิ
- [ เฟร์มินว่าไงบ้าง ] - [ แค่โทรมาสวัสดี ]
[ นั่นสินะ ] ก็พวกเธอเป็นแฟนกันนี่
[ เปล่าซะหน่อย ] เขาเป็นแค่เพื่อนฉัน
แถมเธอยังเป็นคนแนะนำให้เรารู้จักกันด้ว่ะ
ฉันแค่แกล้งเธอน่ะ
พวกเขากลับมาบ้านกันแล้ว
บอร์รัส
บอร์รัส อยู่นิ่งๆ
มีเด็กปาลูกโป่งน้ำใส่รถที่แล่นผ่าน
ตอนทีรถจี๊ปทหารแล่นผ่าน เด็กก็ปาลูกโป่งใส่
ทหารโกรธ ก็เลยลงมายิงเด็ก
ตายแล้ว เด็กเป็นอะไรไหม
ทหารยิงหัวเด็กคนนั้นตายเลย
แย่จัง
อาเดล่า
คุณโซเฟียมาแล้ว และพวกเด็กๆ อยากทานสตรอเบอรี่ส์
เร็วหน่อย
ขอบคุณมาก
- ผมได้เอบวกครับ - เยี่ยมเลยจ้ะ ไม่ว่าโซฟีก็ด้วย
เกลโอ ต้องส่งเสื้อสูทสองตัวของสามีฉันไปซัก
ส่งไปวันนี้เลยนะจ๊ะ เขาต้องเก็บกระเป๋า เพื่อเดินทางวันศุกร์
- ค่ะ คุณผู้หญิง - ขอบคุณ
- พ่อจะไม่อยู่บ้านเหรอครับ - ไปประชุมที่ควิเบกจ้ะ
- มันอยู่ที่ไหนคะ - ในแคนาดา
- เธอนี่โง่ชะมัด - ก็ฉันไม่รู้นี่ แล้วไง
ไม่ต้องให้โซฟี เดี๋ยวจะอ้วน
เมื่อฉันบอกเธอว่าฉันจน
เธอก็ไม่เคยแย้มยิ้มอีกเลย
ฉันเฝ้ารอวันที่จะมีทุกสิ่ง
มาวางไว้แทบเท้าเธอ
แต่ฉันมันเกิดมาจน
และเธอก็ไม่เคยรักฉันจริง
- พวกคุณไม่ควรขึ้นมาที่นี่นะคะ - ผมดูแลเขาเองน่า
คุณแม่ต้องไม่ชอบใจแน่
อย่าไปใกล้ๆ ขอบ
- นายต้องตายสิ - ทำไมต้องเป็นฉันล่ะ
- ก็นี่มันเกมฉัน - งั้นฉันไม่เล่นด้วยแล้ว
ฉันก็ไม่อยากให้นายเล่น ไอ้เจ้าแต๋วแหวว
เป็นอะไรไปคะ เงียบทำไมเหรอ
- พูดไม่ได้ ผมตายแล้ว - งั้นก็ฟื้นขึ้นมาสิ
- ไม่ได้ ผมตายแล้ว - งั้นก็ได้
คุณทำอะไรเนี่ย
คุณทำอะไร
ทำอะไรอยู่น่ะ บอกผมหน่อย
ไม่ได้ค่ะ ฉันตายอยู่
นี่ ฉันชอบตายอย่างนี้จัง
มานี่ บอร์รัส
วันนี้พ่อกลับบ้านเร็ว!
- ใครมาจ๊ะเนี่ย - พ่อครับ
- สวัสดีค่ะ - เด็กพวกนี้เป็นใครกัน
- หนูดีใจจังที่พ่อกลับเร็ว - แปลกใจจัง!
- มีเงินซื้อเฮอร์ดี้เกอร์ดี้ไหม - ไม่เห็นมีเลย
ไม่ เอาเงินไปซื้อไง
- บอกผมทีใต้เท้า - "ใต้เท้า"
ขอบคุณมาก
- ได้ข่าวเรื่องล่าสุดบ้างไหม - เรื่องอะไร
ก็ฮาวายเป็นยังไงล่ะ คุณหมอ
ผมสบายดี ขอบคุณ
เกลโอ ขอชาให้คุณหมอทีได้ไหมจ๊ะ
- ไม่เอา เธอต้องอยู่กับผม - เธอไปแป๊บเดียวเอง
อีกแป๊บนึง
[ หลบหน่อย ]
[ นี่! ]
ชงชาคาโมมายล์ให้คุณหมออันโตนิโอ้ [ หลบหน่อย ]
นางฟ้า ผู้พิทักษ์ที่แสนดี
ผู้เป็นที่รักของพระเจ้าซึ่งส่งข้าฯ มาที่นี่ ในวันนี้โปรดมาอยู่ข้างข้าฯ
เพื่อเป็นแสงสว่าง ดูแล คุ้มครอง และนำทาง
[ เจ้าตัวน้อย เจ้าตัวน้อยที่ง่วงงุน ]
[ หลับใหลไปกับนางฟ้า ]
ได้เวลานอนแล้วจ้ะ ที่รัก
- ราตรีสวัสดิ์ค่ะ เกลโอ - ราตรีสวัสดิ์ค่ะ คุณโซฟี
หนูรักคุณค่ะ
ฉันก็รักคุณค่ะ ฝันดีนะคะ
ฝันดีค่ะ
คุณโตโญ ไปนอนได้แล้วค่ะ
แล้วถ้าแม่คุณถามว่าคุณจะกลับมาเมื่อไหร่ล่ะ
เดี๋ยวผมโทรหาแม่เอง เนคไทสีน้ำตาลผมไปไหน
- เดี๋ยวฉันถามเกลโอให้ - บ้านนี่รกไปหมด
ในตู้เย็นมีแต่กล่องเปล่า ขี้หมาก็เกลื่อนไปหมด
- [ ทำไมไปนานนักล่ะ มานิต้า ] - [ คุณเปเป้เปิดไฟอีกทีน่ะสิ ]
[ เขานี่ชอบแกล้งจริงๆ ]
- ใช่ หนุ่มน้อยของฉัน - ร้ายกาจจริงๆ
ใช่ แต่ฉันก็รักเขานะ ปิดไฟเถอะ
[ คุณเตเรซ่าไม่ชอบให้เปิดทิ้งไว้ ]
[ คุณเตเรซ่า อาจจะแอบดูเราอยู่ก็ได้ ]
ใช่ อาจจะแอบตามเธออยู่ก็ได้
- รีบหน่อย - เธออาจจะไม่หลับไม่นอน
คอยดูแลพวกเรา
คอยดูแลไม่ให้เราใช้ไฟเปลือง
- พร้อมนะ - พร้อม
หนึ่ง
สอง
สาม
[ คุณอาเดล่า ]
หนึ่ง
- นี่สำหรับที่ทานทามาเล่ - อร่อยจะตาย
สอง อันนี้สำหรับเค้ก
- [ ฉันชนะ ] - [ เราเสมอกันย่ะ ]
- [ เปล่า ฉันชนะ ] - [ แต่รถนั่น ]
[ ทานกันดีกว่า ]
ยังไม่มีการเคลื่อนไหวเลย
ศาสตราจารย์โซเวคคุ้นกับภารกิจนี้แล้ว
[ จำมอยเสสจอมวางมาด ที่ในเมืองได้ไหม ]
- [ เขาส่งจดหมายมาถึงฉันอยู่นั่นแหละ ] - [ เขียนมาว่ายังไง ]
[ ว่าเขาหยุดคิดถึงฉันไม่ได้ ]
[ ว่าเขาอยากเจอฉันมาก ]
[ แล้วลูกพี่ลูกน้องฉันก็ขนจดหมายมาให้เพียบ ]
[ และฉันก็จำลายมือมอยเสสบนซองหนึ่งได้ ]
[ ฉันเลยหยิบขึ้นมาเปิด ]
[ "ผมหยุดคิดถึงคุณไม่ได้ ผมอยากเจอคุณ" ]
- [ หวานจัง ] - [ "ใช่แล้ว 'หวาน' " ]
- [ จดหมายนั่นเขียนถึงผู้หญิงอีกคน ] - ไม่นะ!
ไอ้บ้านั่นส่งจดหมายให้ผู้หญิงทุกคนเหมือนกันเด๊ะ
ทำไมมานั่งกินแซนด์วิชอยู่คนเดียวเนี่ย
- สวัสดี ราโมน - สวัสดี เฟร์มิน
- อยากทานอะไรไหม - ขอบคุณ เราทานมาแล้ว
อิ่มแล้วก็ไปกันเถอะ ฉันชอบดูตัวอย่างหนัง
ไปกันเถอะ
- เธออยากไปดูหนังเหรอ - ฉันชอบดูหนัง เธอไม่ชอบเหรอ
แต่ข้างนอกนี่อากาศดีจะตาย
ใช่ ดีจริงด้วย อยากไปที่สวนไหม
ไปสิ ขอเวลาแป๊บนะ
อะไร ไม่มาด้วยกันเหรอ
- ข้างนอกนี่อากาศดีจริงๆ นะ - ดูเธอสิ
ฉันขอเล่นในความมืดดีกว่า ไว้เล่าทุกอย่างให้ฉันฟังนะ
ไปหรือยัง
- มีอะไรเหรอ - เธอฝึกทุกวันเลยเหรอ
ต้องฝึก ชีวิตฉันขึ้นอยู่กับศิลปะการต่อสู้
ฉันโตมาอย่างยากจนมาก
แม่ตายตอนฉันยังเล็ก
ฉันย้ายไปอยู่กับป้าในสลัม
พวกลูกพี่ลูกน้องคอยแกล้งฉัน และได้เจอคนไม่ดี
จากนั้นฉันก็เริ่มดื่มเหล้า ดมยา และฉันกำลังใกล้ตาย
แล้วฉันก็ค้นพบศิลปะการต่อสู้
แล้วทุกอย่างมันก็...
ชัดเจน
เหมือนเวลาที่เธอมองฉัน
[ เจ้าแมว เจ้าแมว เจ้าแมวน้อยง่วงงุน ]
[ ตื่นเถอะ หนูมานี่แล้ว ]
- อรุณสวัสดิ์ เจ้าหญิง - อรุณสวัสดิ์ เกลโอ
ได้เวลาตื่นแล้วค่ะ
หนูปวดฉี่
- อรุณสวัสดิ์จ้ะ โซฟี - อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณยาย
ปาโก้ ตื่นได้แล้ว เทวดาน้อย
มาเถอะ
ได้เวลาแล้ว
- ขอฉันบ้างสิ - มันของฉัน
- ยายซื้อมาให้ทุกคนเลยนะ - แต่ผมเอาไปใส่ตู้เย็นไว้
เอาให้โซฟีชิ้นหนึ่ง แล้วยายจะให้ทั้งกล่องเลย
เร็วเข้าเด็กๆ 7.20 น. แล้ว
แค่ 7.17 ต่างหาก
นี่ค่ะ กินให้อ้วนกว่านี้นะ
- ปิดวิทยุเลยนะ - ไม่เอา
- ปิดไปเลย - โอเค เดี๋ยวผมไปปิดให้
- เกลโอ จับหมาไว้ - ค่ะ คุณผู้หญิง
- หลบไปให้พ้น - นายน่ะ หลบไปเลย
ปืนสั้น
- เปิดเรดิโอ เอ็กซิโต้นะ - ฉันนั่งข้างหน้า ฉันเป็นคนเลือก
- ระวังนะครับ - เขยิบไป
- เปลี่ยนสถานีสิ - ไม่เอา ดีครีเดนซ์ร้องกับบีเทิลส์
- เขยิบไป - นิ่งๆ กันหน่อย เห็นแก่พระเจ้าเถอะ
ถึงตานายแล้วนายค่อยเปลี่ยน
- เงียบได้แล้ว - หุบปากเลย
- ฉันไม่หุบปากหรอก - เธอก็เงียบได้แล้ว
ตอนที่ผมยังแก่นะ คุณก็อยู่ที่นั่นด้วย แต่คุณเป็นคนอื่น
- ตอนที่คุณยังแก่เหรอ - ใช่
- หรือตอนที่คุณแก่ - ไม่ ตอนที่ผมยังแก่
- แล้วนั่นมันเมื่อไหร่กันคะ - ก่อนผมเกิด
- แล้วตอนนั้นคุณทำงานอะไร - ผมเป็นนักบิน
- เป็นนักบินเหรอ - ครับ เป็นนักบินต่อสู้
- ชอบไหมคะ - ไม่เลย มันน่ากลัว
เหรอคะ เดี๋ยวฉันมานะคะ
- [ สวัสดี ] - [ ทำไมไม่ปลุกฉัน ]
หวังว่าเธอจะไม่เหนื่อยนะ เตรียมข้าวโอ๊ตให้คุณหมออันโตนิโอ้ที
- แม่ครับ - อรุณสวัสดิ์
น้ำผลไม้ค่ะ
เปเป้จะรอลาคุณพ่อ
- ถ้าเขาสายก็ไม่เป็นไรนะจ๊ะ - ค่ะ คุณผู้หญิง
- ฉันถือกระเป๋าให้เองค่ะ คุณหมอ - ขอบคุณ
- สวัสดีครับ พ่อ - ข้าวโอ๊ตพร้อมแล้วค่ะ คุณหมอ
เปเป้รอสวัสดีคุณอยู่ค่ะ
อรุณสวัสดิ์ลูก เปปอน
อี๋ เหม็นบุหรี่จัง
- บ้าเอ๊ย - แม่ครับ พ่อเหยียบขี้หมา
- ฉันช่วยเอง เกลโอ - ขอบคุณค่ะ คุณหมอ
- บาย เปปอน - บายครับ พ่อ
- ดูแลตัวเองด้วยนะ - พ่อด้วยนะครับ
- ไปกับเกลโอเถอะ - ครับแม่
- เราจะรออยู่นี่นะคะ อันโตนิโอ้ - แค่ไม่กี่อาทิตย์เอง
ให้ตายสิ ฉันบอกแล้วไงให้กวาดขี้หมาซะบ้าง
ฉันพาเขาไปเอง ไปลูก
- บาย เกลโอ - บายค่ะ
นี่ ฉันต้อง...
คือประจำเดือนฉันมาช้า
ฉันคิดว่าฉันท้อง
งั้นก็ดี ใช่ไหมล่ะ
เหรอ
ใช่
- ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ - แต่หนังใกล้จบแล้วนะ
ใช่ แต่ฉันไม่ไหวแล้ว ไปไม่นานหรอก
- เอาไอศกรีมไหม - ไม่เอา
ไม่มีเชือก ไม่มีกลอะไร
ตูม เจ้าโบนส์ตายแล้ว
ฝนตกแล้ว ฝนตกหนัก ตาแก่นอนกรน
[ มานิต้า เอาไปสิ ]
[ ไม่ต้องกลัว ]
- แล้วถ้าพวกเขาถามถึงพ่อล่ะ - ก็บอกว่าเขาไปทำงาน
ขอบคุณจ้ะ เกลโอ
คุณโซฟีคะ ถ้าคุณว่างฉันขอคุยด้วยหน่อยนะคะ
ได้สิ แต่เรียกเด็กๆ มาก่อนนะ
ได้ค่ะ
- ใจเย็นๆ ไว้ก่อน - คุณปาโก้ คุณโตโญ คุณแม่เรียกค่ะ
- ลูกต้องเข้มแข็งไว้เพื่อเด็กๆ - ค่ะแม่
คุณโซฟี คุณเปเป้ คุณแม่เรียกค่ะ
มาเถอะค่ะ เดี๋ยวค่อยกลับมาเล่น
- ผมได้ลูกเห็บมากกว่าโซฟีอีก - หนูได้มากกว่าเปเป้
- ไม่ ผมได้มากกว่า - ลูกได้มาพอๆ กันนั่นแหละ
- ผมจะไปร้านขายเครื่องเขียน - เดี๋ยวค่อยไป นั่งลงสิ เกลโอ
แม่มีเรื่องจะบอก
- เราจะไปดิสนีย์แลนด์กัน - ไชโย ดิสนีย์แลนด์
ไม่ ช่วงคริสต์มาสเราจะไปอยู่บ้านคุณลุงกัน
- ที่นั่นน่าเบื่อจะตาย - ไม่หรอก ญาติๆ ฉันก็อยู่ที่นั่น
และช่วงปีใหม่เราจะไปบ้านไร่ของบาร์เซนัสกัน
พวกริชาร์ดไปด้วยไหมครับ
- แล้วพวกลาร์สันล่ะ - เมื่อไหร่พ่อจะกลับมา
พ่อยังต้องทำงานวิจัยที่ควิเบกนานขึ้นอีกหน่อย
- ถึงมกราคมเลยเหรอครับ - พ่อยังไม่รู้เลยจ้ะ
แต่แม่มีกระดาษให้ด้วย ลูกจะได้เขียนจดหมายหาพ่อ
บอกพ่อว่าลูกรักพ่อ และให้พ่อรีบกลับบ้าน
ผมจะไปที่ร้าน
ห้ามไปไหนจนกว่าจะเขียนจดหมายเสร็จ
- นั่นจะไปไหน - ผมไปเขียนต่อที่ห้องไม่ได้หรือไง
ไม่ได้!
- ได้ ไปที่ห้องลูกเถอะ - ผมก็จะขึ้นไปข้างบน
โซฟี ช่วยเปเป้เขียนจดหมายที่โต๊ะนะ
แม่ต้องคุยกับเกลโอ
ช่วยเขาเขียนว่า "ผมคิดถึงพ่อมากครับ"
- วาดรูปสวยๆ ไปเยอะๆ - ไปกันเถอะ เปเป้
เดี๋ยวก่อน โซฟี
ว่ามา เกลโอ
มีเรื่องอะไร
มีอะไร เธอเป็นอะไรหรือเปล่า
- ไม่เป็นไรค่ะ - แน่ใจนะ มีอะไร
- แม่เธอสบายดีนะ - ค่ะ
- คุณโซฟีคะ - เป็นอะไรไป
ฉันคิดว่าฉันท้อง
- หมายความว่ายังไง "คิดว่า" - ประจำเดือนฉันไม่มา
- ตั้งแต่เมื่อไหร่ - ไม่รู้ค่ะ
- แล้วพ่อเด็กเป็นใคร - เฟร์มิน เป็นลูกพี่ลูกน้องแฟนของอาเดล่า
- แล้วเขารู้ไหมเนี่ย - เขาไปแล้วค่ะ
โง่จริง
- คุณจะไล่ฉันออกไหมคะ - ไล่ออกเหรอ ไม่อยู่แล้ว
เราต้องพาเธอไปตรวจนะ
- แม่ครับ ดูสิ ผมวาดเครื่องบินด้วย - ไหนดูสิ
ทำไมเกลโอร้องไห้ล่ะครับ
เธอปวดท้องน่ะลูก
โอ๋ๆ หายเจ็บเถอะนะ ไม่ต้องเจ็บแล้วนะ
โซฟี แม่บอกให้ช่วยเปเป้เขียนว่า "กลับบ้านเถอะครับ" ไง
ก็เขาไม่ยอมให้หนูช่วย
ขอโทษค่ะ
เรามีนัดกับคุณหมอเวเลซค่ะ
- คนไข้ชื่ออะไรคะ - เกลโอเดกาเรีย กูติเยร์เรซ
คุณหมอมาแล้วค่ะ
- โซเฟีย - มาร์การิต้า เป็นยังไงบ้าง
ขอบคุณที่มาเจอเรานะ จำเกลโอได้ไหม
- สวัสดี เกลโอ เป็นไงบ้างจ๊ะ - สบายดีค่ะ ขอบคุณค่ะ คุณหมอ
เดี๋ยวฉันตรวจเขาก่อน ไว้เจอกันนะจ๊ะ
โอเค ฉันจะไปสวัสดีคุณหมอซาวาลาก่อน
ใช้เวลาประมาณ 40 นาทีนะ
เกลโอ มากับหมอเลยจ้ะ
ประจำเดือนมาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ประมาณเมื่อไหร่
สามเดือนมาแล้วค่ะ
มีเพศสัมพันธ์กันประจำหรือเปล่า
ใช่สินะ
เริ่มเมื่อไหร่จ๊ะ
นานหรือยัง
- ไม่นานค่ะ - ปีหรือสองปีได้ไหม
- น้อยกว่านั้นค่ะ - แต่มากกว่าสามเดือนใช่ไหม
เธอมีคู่นอนมากี่คน
แค่คนเดียวเหรอ
ไม่ต้องห่วง นี่คำถามทั่วๆ ไป
เดี๋ยวเราจะตรวจช่วงล่างของเธอ
พยาบาลจะช่วยจัดท่าให้เธอนะ
นอนลงจ้ะ ระวังด้วยนะ
วางขาข้างหนึ่งไว้ตรงนี้
และอีกข้างตรงนี้
เดี๋ยวอีกหนึ่งเดือนมาเจอกันใหม่ มีคำถามอะไรไหมจ๊ะ
มานั่นแล้ว เดี๋ยวฉันไปกับเธอด้วย
เขาไม่โทรหาลูกๆ เลยด้วยซ้ำ
- มาริโอ้! - คุณหมอ
- เกลโอเป็นยังไงบ้าง - เกลโอไม่เป็นไร
เธอท้องได้สามหรือสี่เดือนแล้ว
พักสักหน่อยก็จะไม่เป็นไร
- กำหนดคลอดเมื่อไหร่ - ราวๆ ปลายมิถุนายน
- ขอบคุณที่ตรวจให้นะจ๊ะ - เรื่องเล็กน่า
- รักษาตัวด้วย - เธอก็เหมือนกัน
- มาริโอ้ - คุณหมอ
- ดูแลตัวเองด้วยนะ - ขอบคุณค่ะ
เกลโอ ขึ้นไปดูห้องเด็กแรกเกิด
ระหว่างฉันคุยกับคุณหมอซาวาลาให้เสร็จสิจ๊ะ
คุณต้องคุยกับอันโตนิโอ้นะคะ
- ดูน้องสาวของหลานสิ อาซูเซน่า - ดีจังที่น้องเป็นผู้หญิง
ใช่ หลานจะได้เล่นกับเธอได้ไง
หนูจะทำผมให้น้อง อาบน้ำให้ด้วย
เดี๋ยวเราก็จะได้พาน้องกลับบ้าน หลานก็จะเล่นกับน้องได้แล้ว
แผ่นดินไหว! คุกเข่าลง
พาเด็กๆ ออกไปเร็ว!
- อย่าวิ่งนะ! - ลงทางบันได!
"พระบิดาผู้สถิตในสวรรค์..."
เร็วเข้า อุ้มเด็กๆ
พวกเขาจะพูดภาษาอังกฤษกันคลอดเลยเหรอ
ใช่ ริกกี้ไม่ใช่ฝรั่งด้วยนะ เขาเกิดในเม็กซิโก
ใช่ แต่แม่เขาเป็นฝรั่ง
เลสลี่ทำหนูกลัว ทำหนูรู้สึกเหมือนตัวเหม็น
เธอก็เหม็นจริงๆ ยายอ้วน
เธอเหม็นกว่าอีก
เหม็นชะมัด
เงียบเลย เจ้างี่เง่า
- เพื่อนรัก ยินดีต้อนรับ - ไง "เพื่อนรัก"
- ท้องเป็นอะไร - เดี๋ยวเล่าให้ฟัง
- ใช่ ต้องเล่ามาเลย - ได้ แต่ช่วยฉันก่อนนะ
แน่ใจเหรอว่าจะถือหมด
ฉันแค่ท้อง ไม่ได้ป่วย ทำไมล่ะ เธอเหนื่อยเหรอ
- ไม่มีทาง! - เธอแก่ลงเยอะจากปีที่แล้วนะ
ถึงภูเขาจะแก่ลง แต่ก็ยังเขียวขจีนะยะ
ทางนี้ ท้องแล้วยังขี้ลืมด้วยเหรอเธอ
- เตียงนั้นเลย - อันนี้ไว้นี่
มีอีกเตียงด้วยนะ
เตียงนี้ให้ปาโก้
เก็บไว้เพื่อระลึกถึงน่ะ
พวกนี้เป็นหมาที่เคยอยู่ที่นี่
ดูสิ ตรงนั้นเจ้าปิราต้า
มันตายในปี 1911
- เธอจำกาเนล่าได้ไหม - จำได้ มันไปอยู่ไหนแล้วล่ะ
ดูสิ มันตายเมื่อฤดูร้อนที่แล้ว
ได้ยินว่ามันกินหนูที่โดนวางยาเข้าไป
แต่ฉันมั่นใจว่าเป็นฝีมือของชาวบ้าน ที่โมโห ดอน โฮเซ่ เรื่องที่ดิน
มาเถอะ
คิดว่าพวกคนเมืองนี่เป็นยังไง เซลโซ่
- เราควรให้เอากระสุนมาเพิ่มไหม - ยังเหลือเยอะครับ คุณหมอโฮเซ่
ปาโก้ อย่าไปตรงนั้น เกลโอ ไปพาเขามาที
ปาโก้ แม่ขอสั่งเลยนะ อยู่ตรงนั้นเลย
อะไร พวกผู้หญิงไม่ยิงปืนกันเหรอ
ไม่ล่ะค่ะ เราส่งเลสลี่ไปเป็นตัวแทน
- อันนั้นไม่นับ เธอเป็นฝรั่ง - โอเค ฉันไปเอง
- เธอสวยดีแล้ว โลล่า - ไม่เป็นไร
ระวังนะ เปเป้ เมียนายไปเข้าร่วมกลุ่มกองกำลังแน่
- เธอต้องยึดบ้านไร่นายแหง - ไม่ล่ะ ฉันจะฟาดเธอก่อน
- มากับฉันหน่อย - ไปไหน
- มาเถอะน่า - แล้วเขาล่ะ
จะมีผีมาเอาตัวไปหรือไง
เราจะไปไหนกัน
อย่าถาม
ไปอยู่ในเมืองนี่ทำให้เธอขี้ระแวงไปแล้ว
ไม่ใช่อย่างนั้น เบนิต้า
- ดูพวกหมาสิ - มันเหนื่อยกันหมดแล้ว
พวกเด็กๆ ไม่ยอมปล่อยมันพักเลย
ระวังนะ ท้องโตอย่างนี้อย่าให้กลิ้งลงไปล่ะ
ไม่หรอกน่า เบนิต้า
- ได้ยินแต่เสียงเพลง - ก็มันเป็นวันปีใหม่!
ให้ฉันโทรเรียกลูเป้กับโยล่าไหม
ไม่ต้องให้พวกพี่เลี้ยงในเมืองมาที่นี่หรอก
พวกนั้นกำลังเพลินกว่าเจ้านายอีก มาเถอะ
- พวกเขาให้เธอออกมาได้ด้วยเหรอเนี่ย - หลบไปหน่อย
นั่งตรงนี้นะ
- จะดื่มอะไร - ไม่เอาเลย ขอบคุณมาก
ไม่ดื่มอวยพรปีใหม่กับเราหน่อยเหรอ
- มันไม่ดีกับลูกในท้อง - แค่นิดหน่อยไม่เป็นไรหรอกน่า
รีบฉลองซะตอนที่ยังทำได้ เห็นผู้ชายตรงนั้นไหม
ลูกชายเขาโดนฆ่าตายไปเมื่อเดือนสิงหาคม ตอนมีข้อพิพาทเกี่ยวกับที่ดิน
- เธอมีอีกชีวิตในท้อง ใช่ไหม - ใช่
- งั้นดื่มอะไร เมซกัลไหม - ไม่ละ ปุลเก้ก็พอ
ต้องอย่างนี้สิ
นี่
แด่ปี 1971 ที่แสนสวยงาม และสุขภาพของลูกเธอ
- ขอโทษนะ มานิต้า - ไปเต้นเถอะ กลอเรีย
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันรินให้ใหม่
เอ้านี่ เช็ดเนื้อเช็ดตัวซะ
เชียร์ส
- คุณเป็นบ้าอะไร - ผมรู้ว่าคุณอยาก
- บิลลี่ ไม่นะ - ผมแค่อยากปลอบใจคุณ
- คุณเมาแล้ว - คุณก็ไม่ได้สวยขนาดนั้นหรอก
ไฟไหม้
ไฟไหม้ๆ
ไฟไหม้ป่าแล้ว
ทุกคน เร็วเข้า มีไฟไหม้ในป่า!
มาเร็ว! ไป! ทางนี้เลยทุกคน!
ระวังหน่อย กันด้านนั้นไว้
- มาทางนี้ เร็ว! - เราต้องการน้ำ
ส่งต่อๆ กันไป
เราต้องการน้ำ ส่งถังต่อๆ กัน
เด็กๆ ถอยไป
เด็กๆ อย่าเหยียบเปลวไฟนะ
เกลโอ ไปช่วยเด็กๆ ตักน้ำหน่อย
แค่ไฟกองเล็กๆ นะ
อย่างนั้นแหละ แอนดี้ เจอราโด้ เดี๋ยวเกลโอจะช่วยเธอ
อย่าเข้าใกล้ไฟนักนะ
ฉันจับได้ตัวหนึ่ง มันหนีไปแล้ว!
จับได้แล้ว!
เราจะไปให้ถึงชายเขาแล้วกลับมา
ชายเขาเหรอ
- ข้างเขาน่ะ - เขามีชายด้วยเหรอ
- งั้นเรียกลาดเขา - อเล็กซ์ ภูเขามีชายเหมือนกระโปรงแหละ
ถ้าแอบมองลอดไป จะเห็นกางเกงในด้วยนะ
- คุณทำอะไรคะนั่น - แอบดูกางเกงในภูเขาครับ
ภูเขาไม่นุ่งกางเกงในหรอก
- เธอก็ไม่นุ่ง - ไอ้บ้า!
เดี๋ยวฉันจะฟ้องพ่อแม่พวกคุณ!
รู้สึกเหมือนอยู่ที่หมู่บ้านฉันเลย
ที่นั่นแล้งกว่า แต่ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นที่นั่น
พวกสัตว์ก็ทำแบบนั้น
เสียงแบบนี้เลย
กลิ่นก็เหมือนกัน
พวกเขาซ่อมรถกาแล็กซี่แล้ว ออกมาเหมือนของใหม่เลย
ทีมคาวบอยชนะ เพราะทีมบัลติมอร์ทะนงเกินไป
- ยังไงเราก็ชนะ - ทีมบัลติมอร์ทะนงตัวไป
- ใครชอบทีมคาวบอยบ้าง - และครุซ อาซุล ก็เป็นแชมป์ตลอดกาล
- สวัสดี เบโต้ - สวัสดีครับ ซินญอร่า
- เราไปดูหนังกันได้ไหมครับ - ดูเรื่องอะไร
- มารูนด์ - ฉันอยากไปดูด้วย
- ฉันจะไปกับเบโต้แค่สองคน - ทำไมล่ะ
- ฉันก็อยากไปด้วยนี่ - ไม่ได้!
- ไปได้ทุกคนนั่นแหละ - ไม่ยุติธรรมเลย
- ฉันจะไปด้วย - ไม่มีทาง
- ไปกันหมดทุกคนเลย - ไม่ยุติธรรมเลย!
ถ้าลูกไม่พอใจก็ออกไปอยู่ที่อื่น
คุณมอลลี่โทรมาค่ะ
- ฉันจะไปรับข้างบน - เดี๋ยวยายพาไปเอง
ไม่ ยายไม่ชอบดูเรื่องนี้หรอก
- ยายชอบดูหนัง - ไม่ใช่เรื่องนี้แน่
กินอึเลย!
- มันเป็นการ์ตูนเหรอ - ไม่ใช่สักหน่อย
- นายไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามารูนด์เป็นหนังอะไร - รู้สิ
เราสายแล้ว จะไปหรือเปล่า
- ยายครับ เราต้องไปแล้ว - โตโญ ไปได้แล้ว เราจะไปแล้วนะ
รอด้วยครับ ผมมาแล้ว
- จับมันไว้ที - เร็วเข้า!
มาเถอะ เราสายแล้วนะ
รออะไรอยู่เนี่ย
อย่าวิ่ง!
- โตโญ - วิ่งเลย
- เกลโอ ตามพวกเขาไปที - เจอกันที่โรงหนังนะครับ
คุมเด็กๆ หน่อยสิคะ
- ลองดูนี่สิ - ดูเธอสิ
อันโตนิโอ้
นี่ ระวังหน่อยสิ
- ดูสิ นั่นพ่อนาย - วิ่งเร็ว อันโตนิโอ้ วิ่ง!
- เปล่า นั่นไม่ใช่พ่อฉัน - ใช่สิ นั่นแหละพ่อนาย
ฉันบอกว่าไม่ใช่ไง!
เก็บนิตยสารไปซะ
คุณยายเป็นห่วงแล้วนะคะ
มาเถอะค่ะ ไปซื้อตั๋วหนังกัน
ตามคำแนะนำของผู้ว่าการคนดัง...
เพื่อพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน ผมจึงมาที่นี่ในวันนี้
เพื่อแก้ปัญหา
ความต้องการน้ำของพวกคุณ
สิ่งนี้จะเกิดขึ้นได้
โดยการรวมความตั้งใจของผู้คนเป็นหนึ่งเดียว
ด้วยความเป็นผู้นำของ
ท่านปธน. ลูอิส เอเชเวร์ริอา อัลวาเรซ
ขอโทษค่ะ รู้ไหมว่าที่อยู่นี่ต้องไปทางไหน
- ทางนั้นเลย - ขอบคุณค่ะ
เราจะก้าวไป... ไกลกว่าที่คาดไว้
ราโมน
เดี๋ยว รอก่อน
- เป็นไง เกลโอ - สวัสดี
ฉันเอาแจ๊กเก้ตมาให้เฟร์มิน
- เดี๋ยวฉันเอาให้เขาเอง - แต่ฉันอยากคุยกับเขา
- เขาไม่อยู่ที่นี่ - ฉันมีเรื่องสำคัญนะ
แต่ว่าเรากำลังซ้อมกันอยู่
อะเดล่าบอกว่าคุณจะช่วย
แป๊บนะ
ถือนี่ไว้ให้หน่อย
ขับรถให้ฉันหน่อยได้ไหม
ไปกันเถอะ
เดี๋ยวนะ ฉันขอใส่กางเกงก่อน
เขาฝึกที่นี่แหละ
ขอบคุณนะ ราโมน
- อย่าไปบอกเขานะว่าฉันพามา - ไม่บอกหรอก ขอบคุณมาก
สีข้างด้านขวา
- นั่นโซเวค - ไม่นะ จริงเหรอ
ใช่ ดูเขาสิ
- ศาสตราจารย์โซเวคน่ะเหรอ - ใช่สิ!
เขามานี่ตลอดเลยเหรอคะ
ไม่ แต่บางทีเขาก็มาฝึกพวกนี้
ยินดีต้อนรับ ขอพลังจงอยู่ในตัวพวกท่าน
คุณ
คุณ...
และคุณก็ด้วย
คุณสามารถเป็นนักรบได้
คนทุกคนมีศักยภาพอย่างดีเยี่ยม
ที่จะพัฒนาผ่านการฝึกทางกายภาพ
ใช่แล้ว แต่ที่สำคัญที่สุด คือผ่านการปฏิวัติทางจิตใจ
และจิตวิญญาณ
คุณสามารถพัฒนาศักยภาพนี้ได้ แต่อย่าได้หวังปาฏิหาริย์
ปาฏิหาริย์มีอยู่ในความตั้งใจจริงของคุณเท่านั้น
อย่าลืมว่าจิตคือพลังขับเคลื่อน
ทางกายภาพ
และต่อไป
ท่านี้
สำหรับท่านี้ ต้องให้ความสนใจกับทั้งกายและใจ
มีเพียงลามะ ปรมาจารย์แห่งศิลปะการต่อสู้ และนักกีฬาชั้นยอดเพียงไม่กี่คน
ที่จะเข้าใจได้อย่างถ่องแท้
คุณ
ใช่ คุณนั่นแหละ มานี่ครับ
ช่วยปิดตาให้ผมที
ดูให้แน่ว่าปิดตาไว้สนิทดีแล้วนะ
ขอบคุณมากครับ กลับเข้าที่ได้
อะไรกัน ผิดหวังกันเหรอ
คุณคิดว่าจะได้เห็นอะไร เห็นผมลอยตัว หรือยกเครื่องบินเหรอ
คุณกำลังจะได้เห็นทักษะที่เหลือเชื่อ
ถ้าคุณไม่เชื่อผม
งั้นก็ลองทำดู
แต่ต้องปิดตาด้วยนะ
ไง โลโบ้
ไง เฟร์มิน
ครูฝึกคนใหม่เป็นยังไงบ้าง
- ครูเกาหลีก็ใช้ได้ - ใช่ แต่โหดไปหน่อย
เฟร์มิน
มีเวลาสักครู่ไหม
ไปให้พ้นเลย
- ไง เกลโอ - ไง เฟร์มิน
มาทำไมแถวนี้
ฉันฝากข้อความไว้ให้เธอ แต่หาตัวเธอไม่เจอ
ขอโทษนะ เราฝึกกันหนักมาก
พวกนั้นพาครูฝรั่งกับครูเกาหลีมาด้วยซ้ำ
ครูอเมริกันน่ะอยู่ที่นี่อยู่แล้ว แต่คนเกาหลีเป็นครูใหม่
- ฝึกไปแข่งโอลิมปิกส์เหรอ - ก็ทำนองนั้น
ใครบอกเธอว่าฉันอยู่ที่นี่
พี่เขยของคนข้างบ้านมาฝึกกับเธอที่นี่ด้วยน่ะ
- ราโมนล่ะสิ - ไม่ใช่
ฉันจะไปเตะตูดมัน
- ก็แค่ว่าฉันท้อง - แล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน
- ก็แค่ว่าเจ้าตัวน้อยนี่เป็นลูกเธอ - ไม่มีทาง
- ฉันสาบานได้เลย - บอกแล้วไง ว่าไม่มีทาง
ถ้าไม่อยากให้ฉันตีเธอกับ "เจ้าตัวน้อย" นี่ตาย
ก็อย่าได้พูดแบบนั้น แล้วไม่ต้องมาตามหาฉันอีก
ยายคนใช้งี่เง่าเอ๊ย!
เร็วเข้า เฟร์มิน
เขาหนีไปอากาปุลโกกับเมียน้อยแล้ว
ไม่ได้ส่งเงินมาให้สักแดง และนี่ก็ผ่านไปหกเดือนแล้ว
เขาบอกว่าเงินขาดมือ ไม่มีจะส่งมาให้
แต่ตอนนี้เขาไปดำน้ำและเที่ยวซื้ออุปกรณ์ใหม่ๆ
รู้ไหมว่านั่นมันราคาตั้งเท่าไร
เขาส่งจดหมายมาหาลูก ทำเป็นว่าอยู่ที่ควิเบก
แต่งเรื่องบ้าๆ บอกว่าวิวที่นั่นสวยมาก
และเขาคิดถึงลูกๆ แต่งานวิจัยมันล่าช้าออกไป
โกหกทั้งนั้น!
- โอเค ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันโทรหาใหม่ - คุณปาโก้ มานี่ค่ะ
นี่มาแอบฟังแม่เหรอ
ขอโทษนะจ๊ะ ลูกรัก แม่ขอโทษ
แล้วเธอน่ะ ทำไมปล่อยเขามาฟัง ทำไม
ทำไมยังยืนอยู่ตรงนั้น ไม่มีอะไรทำหรือไง
ออกไป!
อย่าบอกพี่กับน้องลูกนะจ๊ะ
ฉันนำไปสองรอบแล้ว
รถเขาแล่นผ่านรถพี่ไปแล้ว ปาโก้
ฉันก็ยังชนะอยู่ดี
- ฉันอยากเล่นด้วย! - ไม่เอา ถอยไป!
- ถอยไป เปเป้ - ไม่เอา
- ถอยไป! - ไม่
ฉันบอกให้ถอยไปไง!
- นั่นรถฉันนะ ปาโก้ - ไม่ใช่ ของฉันต่างหาก
เกลโอ
- พวกนั้นทะเลาะกันอีกแล้วค่ะ - ฉันไปเดี๋ยวนี้ละค่ะ
ปาโก้ โตโญ หยุดนะ! เดี๋ยวก็เจ็บตัวกันหรอก
เธอไม่ใช่พวกสัตว์นะ
ปล่อยน้องสิ!
ปาโก้ วางลงนะ
จะทำอะไรน่ะ ปาโก้ วางลง!
อย่าทำตัวงี่เง่าน่า
บ้าหรือเปล่า เดี๋ยวก็ได้ฆ่าเขาตายหรอก
มันอันตรายมากนะ
[ นี่ มานิต้า ]
[ ฉันได้ยินว่ารัฐบาลมาที่หมู่บ้าน ]
[ มายึดที่ดิน และเขาก็เอาที่ดินของแม่เธอไปแล้วนะ ]
- [ ฉันจะช่วยแม่ได้ยังไง ] - [ เธอกลับไปหาแม่สิ ]
- [ แบบนี้เหรอ ] - [ ไม่ต้องห่วง ]
[ ไปพักเถอะ ฉันจะเปิดประตูเอง ]
เราอยู่กันอย่างโดดเดียว
ไม่ว่าพวกนั้นจะบอกเธอว่ายังไง พวกผู้หญิงเราก็ต้องอยู่โดดเดี่ยวตลอด
เราต้องจอดตรงนี้ครับ มีพวกนักศึกษากำลังประท้วงกัน
ตายแล้ว หวังว่าจะไม่มีทุบตีกันอีกนะ
ดูสิคะ มีคนกำลังออกมา
เชิญเลยครับ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ ซินญอร่า
คนใช้ของฉันจะซื้อเปล ขอดูหน่อยได้ไหมคะ
- เธอจะเอาเปลให้ดูนะคะ - ขอบคุณค่ะ
ทางนี้เลยค่ะ
อันนี้เป็นยังไงคะ
- ชอบไหม เกลโอ - สวยมากเลยค่ะ
ราคาเท่าไรคะ
ไม่ ขอราคาลดสำหรับลูกค้าที่ซื้อกันมานาน
ฉันขอไปถามผู้จัดการก่อนนะคะ
เราซื้อเฟอร์นิเจอร์ให้พวกเด็กผู้ชายที่นี่
ที่ตอนนี้อยู่ในห้องโซฟีกับเปเป้น่ะ
- ชุดสีฟ้าเหรอคะ - ใช่
ช่วยผมด้วย พวกนั้นจะฆ่าเรา
มันอยู่ไหนแล้ว
เข้าไป! อย่ายุ่งกับเขานะ
หลบไป
- หุบปาก - มาทางนี้
ฉันบอกให้หุบปาก
เฟร์มิน! ไปกันเถอะ!
ไปกันได้แล้ว
ช่วยด้วย!
ใจเย็นๆ นะ เกลโอ อิกนาซิโอ้!
ช่วยฉันด้วย!
ฆอร์เฆ ได้โปรด ไปกันเถอะ
ทำไม
ช่วยด้วย!
ช่วยฉันด้วย!
วันทามารีอา เปี่ยมด้วยหรรษทาน พระเจ้าสถิตกับท่าน...
คุณหมอเวเลซ!
- คุณหมอเวเลซ - ไปเข้าแถวค่ะ
- นัดเอาไว้หรือเปล่าคะ - น้ำเธอเดินแล้ว
- ตามคุณหมอเวเลซที - มาแล้วค่ะ
คุณหมอคะ มีคนไข้มา
ขอเจ้าหน้าที่ด้วย โซเฟียเพิ่งโทรหาฉันค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณนาย เกลโอ มดลูกเธอบีบตัวอยู่
พาเธอไปห้องคลอดกัน คุณต้องกรอกแบบฟอร์มหน่อยนะคะ
ปาตี ขอข้อมูลคนไข้ให้ที เราจะไปห้องคลอดกันแล้ว
ค่ะ คุณหมอ เชิญทางนี้เลยค่ะ
- ชื่อจริงของเธอชื่ออะไรคะ - เกลโอเดกาเรีย กูติเยร์เรซ
- มีชื่อกลางไหมคะ - ฉันก็ไม่รู้
- เธออายุเท่าไรคะ - ฉันไม่รู้
วันเกิดล่ะคะ
คุณเป็นอะไรกับคนไข้คะ
ฉันเป็นนายจ้างค่ะ
มีคนในครอบครัวของเธอมาไหมคะ
- ไม่ค่ะ ไม่มี - ไม่เป็นไรค่ะ
คำถามข้อสุดท้ายนะคะ คนไข้มีประกันไหมคะ
สวัสดี
ระวังด้วยนะ ไปกันเถอะ
รอเดี๋ยวครับ
ขอโทษครับ
คุณหมอ
สวัสดี เกลโอ เป็นยังไงบ้าง ไม่ต้องห่วงนะ ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
ใช่ไหมครับ คุณหมอเวเลซ คุณทำคลอดเด็กมากี่คนแล้วนะ
เป็นร้อยๆ เลยค่ะ คุณหมอ
ส่งมือมาให้ผม แล้วหายใจเข้า
- เราต้องรีบแล้ว - ครับ คุณหมอ
ขอโทษค่ะ ทางนี้เลย
ทางนี้
คุณหมอเวเลซไม่ให้ผมเข้าไปด้วย เธอจะไม่เป็นไรหรอก เกลโอ
ถ้าอยากเข้ามาด้วยก็ได้นะคะ
- ไม่ได้ครับ ผมมีนัดคนไข้ - มา ไปกันเถอะ
ฉันจะพาคนไข้ไปคลอด ขอแฟ้มประวัติเธอด้วยนะ
ช่วยฉันหน่อย
ส่งกราฟการคลอดมาให้หน่อย มาตรวจเธอกัน
ครับหมอ
เธอกำลังเจ็บท้อง น้ำเดินแล้ว
เกลโอ ประจำเดือนมาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
เดือนกันยายนค่ะ
ฉันจะถอดกางเกงในกับรองเท้าออกให้นะคะ
เราจะให้เธอเข้าประจำที่
- ผมจะฟังเสียงหัวใจเด็ก - น้ำเดินเมื่อไหร่คะ
- ประมาณสองชั่วโมงมาแล้วเหรอ - เรามาเร็วที่สุดแล้วค่ะ
- ไม่ต้องห่วง หายใจไว้ - ผมจะเปิดผ้าออกนะ
ใจเย็นๆ ไว้ เกลโอ หายใจเข้าลึกๆ
- หัวใจเต้นเป็นยังไง - ผมไม่ได้ยินอะไรเลยครับหมอ
- ขอถุงมือหน่อย - ถุงมือค่ะ หมอ
ฉันอยากให้เธอหายใจเข้าลึกๆ
ผมจะตรวจคุณนะ มันจะเจ็บนิดหน่อย
- ผ่อนคลายไว้ ใจเย็นๆ - มันจะเจ็บนิดหน่อยนะ
- เป็นยังไงบ้าง - สมบูรณ์ ตรง หัวเด็กอยู่ระดับสาม
- มีขี้เทาครับ หมอ - เราต้องทำให้กว้างขึ้น
- พาคนไข้ไปห้องผ่าตัด - ขอฟังเสียงหัวใจลูกหน่อยนะ
ใจเย็นๆ ไว้
- ผมไม่ได้ยินอะไรเลยครับ หมอ - ไปกันเถอะ
เอาเครื่องถ่าง
เกลโอ หายใจเข้าออกลึกๆ เราจะพาเธอไปห้องผ่าตัด
โอเค หนึ่ง สอง สาม
- ไปกันเถอะ - ค่อยๆ
ขอผู้ป่วยผ่านหน่อย ขอกุมารแพทย์ด้วย
- ตามกุมารแพทย์ - ไม่ต้องเปลี่ยนชุดผ่าตัดแล้ว นี่เหตุฉุกเฉิน
กำลังเปิดไฟ
ทุกคนพร้อมนะ หนึ่ง สอง สาม
กุมารแพทย์มาที่ห้องผ่าตัด
ขยับสะโพกลงมาหน่อยครับ
คุณหมอ เห็นหัวเด็กแล้วครับ ไม่มีเวลาให้คุณเปลี่ยนชุดแล้ว
- กุมารแพทย์ มาที่ห้องผ่าตัด - เขาอยู่ในห้องแล้วค่ะ คุณหมอ
- คุณหมอ เห็นหัวเด็กแล้วครับ - ฉันกำลังตรวจอยู่
กุมารแพทย์ไปไหนเนี่ย
ผมอยู่ในนี้แล้ว หมอ
คนไข้พร้อมจะคลอดแล้ว หัวออกมาแล้ว
เอ็ดวิน ตัดสายสะดือหน่อย
- ขอคีม - ตัดสายสะดือที
กำลังตัดครับ
- เราไม่ได้ยินเสียงหัวใจเต้นเลย คุณหมอ - ขอไฟ
หูฟังค่ะ
เราจะเย็บแผลให้เธอหน่อยนะ
- ไม่ได้ยินเสียงหัวใจเต้นเลย - กำลังฟังอยู่
หัวใจไม่เต้น เริ่มนวดหัวใจกู้ชีพ
รกจะออกมาแล้วนะ
- หนึ่ง สอง สาม - กำลังช่วยหายใจ
กำลังฟังเสียงหัวใจ
รกออกมาแล้ว
คุณครับ ผมไม่ได้ยินเสียงหัวใจเด็กเลย
รกออกมาแล้ว
- หนึ่ง สอง สาม - กำลังช่วยหายใจ
ฟังเสียงหัวใจ ไม่มีการตอบสนอง
- ทำอีกรอบไหมคะ คุณหมอ - ทำต่อไปเถอะ
- หนึ่ง สอง สาม - เป่าลมช่วยหายใจ
- นี่ค่ะ คุณหมอ - กำลังฟังเสียงหัวใจ
ไม่มีการตอบสนอง เราจะหยุดการกู้ชีพ
- คุณหมอ คนไข้ชื่ออะไรครับ - เกลโอ ค่ะ
กำลังตัด...
เกลโอ หมอเสียใจด้วยนะ ลูกคุณตายตั้งแต่แรกคลอด
เราทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้แล้ว แต่ไม่มีการตอบสนองเลย
คุณอยากอุ้มเธอหรือเปล่า
นี่คือลูกของคุณ เธอเป็นเด็กผู้หญิง
บอกลาเธอเถอะครับ
ผมต้องพาเธอไปแล้ว เกลโอ บอกลาเธอเถอะ
ส่งเธอให้ผมเถอะครับ ผมต้องเตรียมเธอ
ขอผมนะ...
- เตรียมเธอให้ที - ค่ะหมอ
กูติเยร์เรซ เกลโอเดกาเรีย
นี่แฟ้มค่ะ หมอ
ยังมีเลือดออกอยู่นิดหน่อย เราจะเย็บแผลให้นะ
เสียใจด้วยนะจ๊ะ เกลโอ
เกลโอ ขอที่ลับมีดหน่อย [ เลิกนั่งจมอยู่อย่างนั้นซะที ]
- โตโญ โซฟี มานี่สิ! - แม่ซื้อรถคันใหม่!
- ชอบไหมจ๊ะ - มันแล่นเร็วแค่ไหนครับ
ทำไมแม่ไม่ซื้อรถมาเวอริคล่ะ
แพงไปจ้ะ แม่อยากได้รถที่เล็กกว่านั้น
- แม่ทนรถกาแล็กซี่ไม่ไหวแล้ว - หนูชอบค่ะ แม่
- แล้วรถกาแล็กซี่ล่ะครับ - ขายไปแล้วจ้ะ
- อาทิตย์หน้าก็ไม่อยู่แล้ว - พ่อรู้ไหมครับเนี่ย
ไม่จ้ะ เป็นเซอร์ไพรซ์น่ะ
- ชอบรถใหม่ไหมจ๊ะ เกลโอ - ค่ะ
และพูดถึงเรื่องเซอร์ไพรซ์
เราจะเอารถกาแล็กซี่ไปอำลากัน
- ที่ไหนคะ - ไปตุกซ์ปันจ้ะ
มันอยู่ที่ไหนครับ
- ผมมีแข่ง - คราวนี้ไม่ต้องไป
ตุกซ์ปันอยู่ใกล้ๆ เบราครุซ
- มีชายหาดไหมครับ - มีสิ
ชายหาดในเบราครุซไม่เห็นสวยเลย
และเราจะชวนเกลโอไปด้วยกัน ใช่ไหมจ๊ะ
ไชโย!
ไปไหมจ๊ะ
มาเถอะน่า มันจะดีกับเธอนะ
- จริงไหม อาเดล่า - จริงค่ะ คุณผู้หญิง
แล้วพวกเด็กๆ ก็จะคิดถึงเธอด้วย ถ้าเธอไม่ไป
แต่แม่จะให้เกลโอไปพักผ่อนนะ ห้ามให้เธอทำงานล่ะ
เธอจะไปไหม
[ ไปเถอะ มานิต้า ฉันจะดูแลบ้านให้เอง ]
ตกลงไปไหมจ๊ะ
เยี่ยมเลย ไปช่วยฉันเก็บข้าวของหน่อยนะ
- ค่ะ คุณผู้หญิง - ไปเก็บของกัน
[ ไปเถอะ มันจะทำให้เธอสดชื่นขึ้นนะ ]
- ฉันจะไปช่วยคุณผู้หญิงเก็บของ - เปเป้ เอาปืนไปด้วยนะ
เลิกเปลี่ยนสถานีสักทีเถอะน่า
- ปันเตร่าไม่มีสัญญาณมาไกลขนาดนี้หรอก - ก็ฉันเพิ่งได้ยิน
- ไม่จริง - จริงสิ
ไม่ใช่เลย คลื่นนั้นฟังได้แค่ในเมือง
ดูสิ! นั่นทะเล!
แม่ครับ หยุดก่อน หยุด
- ไปที่โรงแรมก่อนเถอะจ้ะ - ไม่เอา ป่านนั้นก็มืดแล้ว
ชายหาด! ชายหาด!
โอเค แค่แป๊บเดียวนะ
ไชโย!
ไปกันเถอะ
- มาเถอะค่ะ - ฉันว่ายน้ำไม่เป็นค่ะ
มาเถอะน่า
คุณไปเถอะ ฉันจะดูอยู่ตรงนี้
- ต้องไปทางไหนคะ - ตามฉันมาเลยค่ะ
- เรากลับไปชายหาดอีกได้ไหมคะ - ได้สิจ๊ะ
- แต่ตอนนี้ต้องอาบน้ำอุ่นๆ แล้ว - ค่ะ
ผมอยากกลับไปอีก
มันยอดมากเลยเนอะ
ผมกระโดดใส่คลื่นยักษ์ด้วย
โอ๊ย! แม่ โอ๊ย! ไม่เอา
- โอ๊ย! เจ็บชะมัด - เกือบเสร็จแล้ว
ชอบคลื่นไหมฮะ
ผมชอบนะ
คุณดำลงไปใต้คลื่นเป็นไหม
คุณเป็นใบ้ไปแล้วเหรอครับ
ไม่ใช่ค่ะ ไปกันเถอะ
- ก็แม่บอกแล้วว่าให้ใส่เสื้อ - แดดมันร่มออก
แสงนั่นแหละ ตัวการทำผิวไหม้เลย
แต่งตัวเสร็จแล้วเหรอ
ครับ แต่เกลโอไม่ยอมพูดอะไรเลย
- ขอบคุณนะ เกลโอ - ยินดีค่ะ คุณผู้หญิง
พี่สองคนกลิ่นเหมือนสลัดเลย
เด็กๆ
เด็กๆ ฟังแม่!
แม่มีเรื่องจะบอกลูกๆ
พ่อเขาไม่ได้อยู่ที่ออตตาวา
- พ่อกลับมาแล้วเหรอคะ - เปล่าจ้ะ พ่อเขาไม่เคยไปเลย
จริงๆ ก็ไปนะ แต่แค่อาทิตย์เดียว
พ่อของลูกจะไม่กลับมาบ้านแล้ว
เรามาที่นี่กันเพื่อให้พ่อเขาได้กลับไปเอาของ
- ของอะไรครับ - ของที่พ่อเขาว่าเป็นของเขา
พวกเสื้อผ้า หนังสือ ชั้นวางหนังสือ
พ่อกับแม่จะหย่ากันเหรอครับ
- พ่อเขาก็ยังไม่รู้ - พ่อเขาไม่รักเราแล้วเหรอคะ
รักสิลูก รักมากด้วย
- พ่อเขาอยากเจอลูกด้วยนะ - เมื่อไหร่ครับ
พ่อเขาก็ยังไม่รู้
แต่เร็วๆ นี้แหละ
จะมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น แต่พวกเราจะอยู่ด้วยกัน
และมันจะเป็นการผจญภัย
แม่กำลังจะเริ่มทำงานเต็มเวลาที่สำนักพิมพ์
แต่แม่เป็นนักชีวเคมีนะครับ
แม่รู้ แต่พ่อเขาไม่ได้ส่งเงินมาให้เราแล้ว
และเงินค่าสอนหนังสือก็ไม่พอ
และแม่ก็รักหนังสือ แม่ไม่เคยชอบชีวเคมีเลยจ้ะ
มันจะเป็นอีกการผจญภัยนะ
และเราจะต้องอยู่ด้วยกัน ใกล้ชิดกันมากด้วย
- จริงไหม เกลโอ - ค่ะ
ใกล้ชิดกันมากๆ
ลูกรัก
อิ่มแล้วเหรอคะ
สำหรับอาหารหวาน เรามีไอศกรีม
รสกะทิ สตรอว์เบอร์รี่
วานิลลา กล้วย
และคัสตาร์ดค่ะ
พร้อมถ่ายภาพแล้ว
- แม่จะลงมาด้วยไหมครับ - ไม่จ้ะ แม่ต้องไปเช็คยางหน่อย
พรุ่งนี้เราจะออกกันแต่เช้า มาด้วยกันไหม
- ไม่นะ นี่วันสุดท้ายแล้ว - หนูอยากอยู่ที่นี่ด้วย
โอเค แต่ห้ามลงว่ายน้ำนะ เกลโอว่ายน้ำไม่เป็น
- แต่ทะเลไม่มีคลื่นเลยนะครับ - ถ้าลูกจะอยู่นี่ นั่นเป็นกฎจ้ะ
- ใกล้ๆ ฝั่งได้ไหมครับ - ก็ได้ แต่ต้องใกล้ๆ ฝั่งเท่านั้นนะ
- ไชโย! - ผมก็ว่ายน้ำได้ใช่ไหมครับ แม่
- จ้ะ แต่ว่ายใกล้ฝั่งเท่านั้นนะ - ไชโย!
เธอช่วยดูพวกเขาทีได้ไหม ฉันไปแป๊บเดียว
อยู่ใกล้ๆ ฝั่งไว้นะ!
คุณปาโก้ ได้ยินที่คุณแม่สั่งแล้วนี่คะ ไม่งั้นคุณขึ้นมาเลยนะ
คุณโซฟี คุณปาโก้ เข้ามาใกล้ๆ ฝั่งหน่อย
ตอนที่ผมยังแก่กว่านี้ ผมเคยเป็นกลาสีด้วยนะ
แต่ผมจมน้ำตอนมีพายุ
คลื่นมันสูงชะมัดเลย
- คุณโซฟี คุณปาโก้ อยู่ใกล้ๆ ฝั่งค่ะ! - มันมืดด้วย...
แล้วก็มีฟ้าแลบ และผมก็ว่ายน้ำไม่เป็น
อยู่นี่นะคะ
คุณปาโก้ เข้ามาใกล้ๆ ค่ะ!
คุณโซฟี!
คุณปาโก้ ช่วยน้องหน่อย!
เกิดอะไรขึ้น เป็นอะไรหรือเปล่าลูก
- เกลโอช่วยเราไว้ค่ะ - ขอบคุณมาก ขอบคุณ
เป็นอะไรหรือเปล่า
- ฉันไม่ต้องการเธอ - อะไรนะ
- ฉันไม่ต้องการเธอ - พวกเขาไม่เป็นไรแล้ว
ฉันไม่อยากให้เธอเกิดมา
- เรารักเธอมากนะ เกลโอ จริงไหม - แม่หนูน้อยที่น่าสงสาร
เรารักเธอมากๆ
- หนูรักคุณนะ เกลโอ - ฉันก็รักคุณค่ะ
นี่ โตโญ โซฟี ปาโก้ มาช่วยกันหน่อย อย่าทำเป็นเฉย
ไง บอร์รัส
- สวัสดี อาเดล่า - สวัสดีค่ะ
- สวัสดี อาเดล่า - สวัสดีค่ะ คุณหนู
- สวัสดี อาเดล่า - ยินดีต้อนรับค่ะ คุณผู้หญิง
- ฉันวางไว้ให้ตรงนี้ได้ไหม - ค่ะ คุณผู้หญิง
น่าเกลียดเป็นบ้า
พอไม่มีชั้นหนังสือแล้วน่าเกลียดชะมัด
- ฉันชอบให้เป็นแบบนี้นะ - น่าเกลียดออก
- อะไรน่าเกลียดคะแม่ - พี่เขาคิดถึงชั้นหนังสือน่ะลูก
- ชั้นหนังสืออันไหน - อันที่เคยอยู่ตรงนี้
- [ ฉันไปทำอาหารเย็นก่อนนะ ] - [ ฉันมีเรื่องจะเล่าให้ฟังเยอะเลย ]
- พวกเขาสลับห้อง! - ไหนห้องหนู
- ทำไมต้องเปลี่ยนห้องด้วย - แบบนี้จะดีกว่า
- ผมชอบแบบเก่ามากกว่า - ไปดูห้องลูกสิ
- เป็นยังไงบ้าง - โซฟีกับปาโก้เกือบจมน้ำค่ะ
สวัสดี เกลโอ ห้องคุณโซฟีอยู่ตรงนั้น
- มันกว้างกว่าเดิม - สบายขึ้นด้วย
- เกลโอ มาดูห้องผมสิ - เดี๋ยวฉันไปดูนะคะ
ผมชอบมากเลยครับแม่
และเราจะได้ผจญภัยกันมากขึ้น เราจะได้เดินทางกันอีกเยอะ
เราจะไปดิสนีย์แลนด์กัน!
เราไม่มีเงินไปดิสนีย์แลนด์หรอกจ้ะ แต่เราจะไปวาฮากากัน
- ไชโย ไปเยี่ยมหมู่บ้านของเกลโอด้วย - ความคิดดีนี่!
ได้สิคะ ไปเมื่อไหร่ก็ได้ คุณมอลลี่อยู่ในสายนะคะ
- ไหนเล่าให้ยายฟังสิ หลานเกือบจมน้ำเหรอ - ค่ะ เราโดนน้ำซัด
- คลื่นสูงตั้ง 15 เมตร - ไม่ใช่สักหน่อย แค่สองเมตรเท่านั้นแหละ
- ไม่นะ สูงกว่านั้น - แล้วเกลโอก็ช่วยชีวิตเราไว้ ใช่ไหม เกลโอ
- เกลโอ ขอน้ำปั่นได้ไหมครับ - ค่ะ
- ขอหนูด้วยค่ะ - มีทวิงกี้ไหมครับ
- ฉันขอดูก่อนนะคะ - มี ยายมีอยู่กล่อง
[ เดี๋ยว ] เธอจะไปไหนเนี่ย
- [ เราต้องมีแฮม ] - [ ฉันมีอะไรจะเล่าให้ฟังเยอะเลย ]
- [ สนุกไหมจ๊ะ ] - [ ใช่ สนุกมากเลย ]
[ ฉันอยากฟังทุกเรื่องเลย เดี๋ยวฉันรีบกลับมานะ ]
[ ไปซื้อแฮมพอนะ อย่าไปมัวจีบกับใครล่ะ ]
(แด่ ลิโบ)
คำบรรยายโดย ณทิตา เกิดแก้ว